Wednesday, September 14, 2005
Tónlistargagnrýni Morgunblaðsins part II
Á mánudaginn birtist tónlistargagnrýni Ríkharðs Ö. Pálssonar í Mogganum. Í dag er það Jónas Sen. Hann er ekki í góðu skapi:
Háteigskirkja föstudaginn 9. september. Albert Roman (selló) og Douglas Brotchie (orgel) fluttu tónsmíðar eftir Bach, Messiaen, Wermann, Eccles og fleiri.
"... Aðalatriði dagskrárinnar var svíta í D-dúr fyrir einleiksselló eftir Bach og flutningurinn á henni var með öllu ófullnægjandi. Flæðið sem einkennir ekki aðeins upphafstónana heldur gjörvallt verkið var hvergi að finna í túlkuninni, spilamennskan var undarlega tilgerðarleg; það var eins og sellóleikarinn væri að neyða tónana upp úr sellóinu með góðu eða illu, aðallega illu. Tæknileg atriði voru auk þess ófullnægjandi, sumt var svo falskt að það var beinlínis eins og að breimandi köttur hefði villst inn í kirkjuna. Útkoman var vægast sagt ferleg. ...Raddvalið virkaði flatneskjulegt, í heild var orgelleikurinn of veikur og var stuðningur við rödd sellósins því takmarkaður. Hugsanlegt er að orgelið sjálft hafi þarna verið sökudólgurinn, því það er býsna lítið og býður upp á takmarkaða möguleika. Vonandi fjárfestir kirkjan í betra orgeli sem fyrst. ... þar voru falskir tónar úr sellóinu aldrei mjög langt undan og er því varla hægt að segja að þetta hafi verið skemmtilegir tónleikar."
Ái - aftur!
Á mánudaginn birtist tónlistargagnrýni Ríkharðs Ö. Pálssonar í Mogganum. Í dag er það Jónas Sen. Hann er ekki í góðu skapi:
Háteigskirkja föstudaginn 9. september. Albert Roman (selló) og Douglas Brotchie (orgel) fluttu tónsmíðar eftir Bach, Messiaen, Wermann, Eccles og fleiri.
"... Aðalatriði dagskrárinnar var svíta í D-dúr fyrir einleiksselló eftir Bach og flutningurinn á henni var með öllu ófullnægjandi. Flæðið sem einkennir ekki aðeins upphafstónana heldur gjörvallt verkið var hvergi að finna í túlkuninni, spilamennskan var undarlega tilgerðarleg; það var eins og sellóleikarinn væri að neyða tónana upp úr sellóinu með góðu eða illu, aðallega illu. Tæknileg atriði voru auk þess ófullnægjandi, sumt var svo falskt að það var beinlínis eins og að breimandi köttur hefði villst inn í kirkjuna. Útkoman var vægast sagt ferleg. ...Raddvalið virkaði flatneskjulegt, í heild var orgelleikurinn of veikur og var stuðningur við rödd sellósins því takmarkaður. Hugsanlegt er að orgelið sjálft hafi þarna verið sökudólgurinn, því það er býsna lítið og býður upp á takmarkaða möguleika. Vonandi fjárfestir kirkjan í betra orgeli sem fyrst. ... þar voru falskir tónar úr sellóinu aldrei mjög langt undan og er því varla hægt að segja að þetta hafi verið skemmtilegir tónleikar."
Ái - aftur!
