Monday, November 21, 2005
Úr skemmtanalífinu. Stórsveit Nix Noltes. Iðnó 19. nóvember 2005
Fór að hlusta á stórsveit Nix Noltes í Iðnó á laugardagskvöldið. Þetta er níu manna band sem spilar Balkanskagamúsík, a la No smoking band, Underground o.þ.h. Mætti á svæðið ásamt Helgu kl. 23:15. Beið eftir að nokkur fjöldi var kominn í miðasöluna og sagði þá hátt og snjallt við miðasöludömuna “VIÐ ERUM Á GESTALISTA” (eins og ég geri ávallt þegar svo er). Fór á barinn þar sem ég fékk mér stórann bjór. Ég bað um hinn ákaflega mainstream “Mojito” fyrir Helgu, en stúlkan á barnum hafði bara aldrei heyrt um slíkan drykk “Við erum bara með bjór og vín” sagði hún. En hvað um það. Tónleikarnir hófust og voru frábærir – ekki sakaði að meðal áhorfenda var Veska, kona frá Búlgaríu sem kennir Balkanskagadansa í Kramhúsinu. Með henni var kona sem söng eitt lag – og söngstíllinn er ótrúlegur; langir tónar sem hljóma eins og það sé búið að fikta í þeim með tölvu, svolítið eins og dægurlagið góðkunna, Two full moons and a trout með hjómsveitinni Union Jack frá Rising High hljómplötuútgáfunni. Þarna söng einnig maður sem kom víst fram í Hemma Gunn á sínum tíma og var frægur fyrir að tala afturábak. Hægt er að skipta áhorfendahópnum í fernt, svo maður tali fordómalaust og án staðalímynda:
Hópur A: Nítján ára stúlkur úr MH í undirkjólum af ömmum sínum.
Hópur B: Artí fartí /hipp og kúl týpur á öllum aldri.
Hópur C: Kennarar yfir fertugu.
Hópur D: Túristar frá Japan (tengist hópi B í útliti)
Þarna var mikil harmónía og sveitt stuð.
Fór að hlusta á stórsveit Nix Noltes í Iðnó á laugardagskvöldið. Þetta er níu manna band sem spilar Balkanskagamúsík, a la No smoking band, Underground o.þ.h. Mætti á svæðið ásamt Helgu kl. 23:15. Beið eftir að nokkur fjöldi var kominn í miðasöluna og sagði þá hátt og snjallt við miðasöludömuna “VIÐ ERUM Á GESTALISTA” (eins og ég geri ávallt þegar svo er). Fór á barinn þar sem ég fékk mér stórann bjór. Ég bað um hinn ákaflega mainstream “Mojito” fyrir Helgu, en stúlkan á barnum hafði bara aldrei heyrt um slíkan drykk “Við erum bara með bjór og vín” sagði hún. En hvað um það. Tónleikarnir hófust og voru frábærir – ekki sakaði að meðal áhorfenda var Veska, kona frá Búlgaríu sem kennir Balkanskagadansa í Kramhúsinu. Með henni var kona sem söng eitt lag – og söngstíllinn er ótrúlegur; langir tónar sem hljóma eins og það sé búið að fikta í þeim með tölvu, svolítið eins og dægurlagið góðkunna, Two full moons and a trout með hjómsveitinni Union Jack frá Rising High hljómplötuútgáfunni. Þarna söng einnig maður sem kom víst fram í Hemma Gunn á sínum tíma og var frægur fyrir að tala afturábak. Hægt er að skipta áhorfendahópnum í fernt, svo maður tali fordómalaust og án staðalímynda:
Hópur A: Nítján ára stúlkur úr MH í undirkjólum af ömmum sínum.
Hópur B: Artí fartí /hipp og kúl týpur á öllum aldri.
Hópur C: Kennarar yfir fertugu.
Hópur D: Túristar frá Japan (tengist hópi B í útliti)
Þarna var mikil harmónía og sveitt stuð.
